Πισσάκης Γιώργος

Το ενδιαφέρον μου για τη μουσική εκπαίδευση προκύπτει άμεσα από την ανάγκη μου για μουσική δημιουργία. Δεν με ενδιαφέρει η στείρα αποστήθιση πληροφοριών αλλά η έμπρακτη εφαρμογή τους. Η έως τώρα πορεία μου – από τη λαϊκή σκηνή, στην ανάλυση και ερμηνεία των μουσικών παραδόσεων, μέχρι την προσωπική αναζήτηση ενός μουσικού λεξιλογίου που με εκφράζει – έχει διαμορφώσει τον τρόπο που προσεγγίζω τη διδασκαλία. 
Η ενασχολησή μου με τη μουσική, για να ξεπεράσουμε και τα στερεότυπα περί ηλικίας, ξεκίνησε στην εφηβική ηλικία (Με μία κιθάρα και τη φωνή μου σε γιορτές, ταβέρνες και ζωντανές εκδηλώσεις). Πόσο μάλλον η σοβαρή ενασχόληση μου μ'αυτήν, στις τελευταίες τάξεις του λυκείου (Κλασσικό  πιάνο, αρμονία κ.α.) . Η απουσία υποστήριξης από τους καθηγητές μου, λόγω της ηλικίας έναρξης των σπουδών μου και της προηγούμενης σχέσης μου με τη μουσική, με είχε στεναχωρήσει ιδιαίτερα. Τέτοιες αντιλήψεις δεν συμμερίζονται στο μαθημά μου. Ακούσματα από τον Σοπέν μέχρι τον Βαμβακάρη ή τον Όζμπουρν μπορούν να οδηγήσουν σε μία σχέση ζωής με το καλλιτεχνικό παρακλάδι της μουσικής.
Κάποια από τα ενδιαφέροντα μου είναι το τραγούδι και η μουσική συνοδεία για την ελληνική μουσική σκηνή, η μουσικολογική έρευνα και η ανασκάληση του παρελθόντος, το κλασσικό πιάνο (στο οποίο ασκούμαι καθημερινά τα τελευταία 8 χρόνια), και η σύνθεση & ενορχήστρωση.
Σε ηλικία 24 ετών και μετά από το πρώτο κύκλο σπουδών μου, νιώθω μεγάλη ανάγκη να εμφυσήσω την ανάγκη για δημιουργία και σε άλλα άτομα. Επιθυμώ οι μαθητές μου να νιώθουν ότι μαθαίνουμε ο ένας από τον άλλο — ότι όσο τους διδάσκω, τους γνωρίζω βαθύτερα και αναπτύσσουμε κοινή μουσική γλώσσα.